Rehabilitacja i jej rodzaje
Rehabilitacja kontuzji oraz prewencja drobnych zwyrodnień

MAŁY NAPAD PADACZKOWY.

Posted in Uncategorized  by admin
February 27th, 2018

MAŁY NAPAD PADACZKOWY (PETIT MAL, PAROXYSMUS PARVUS). Fakt, że przybliżyliśmy się do poznania istoty padaczki dzięki badaniom neurofizjologicznym nie powinien nam zamykać oczu na doniosłość nozografii klinicznej. Bay (1961) trzymając się klasyfikacji fenomenologicznej Janza wprowadza w różnicowaniu różnych odmian małego napadu kryterium wieku, w którym napady się rozpoczynają. Niektóre odmiany małych napadów są związane z wiekiem; mają one tę właściwość, że występują symetrycznie i prowadzą do ruchów w płaszczyźnie ciała strzałkowej. Między pierwszym miesiącem a 5 r. ż., najczęściej zaś do ukończenia roku, pojawiają się napady propulsywne, trwające oka mgnienie, o cechach błyskawicznego drgnienia (Blitzkrampf), przytaknięcia (Nickkrampf) lub skłonu (Salaamkrampf). Analogiczne do przytaknięcia są drop seizures, dotyczące nóg, tak iż chory może upaść na twarz, chociaż zazwyczaj zdąży odzyskać równowagę. Napady tej grupy często występują w seriach do 50 i odpowiadają wówczas pojęciu pikriolepsji. Druga grupa związanych z wiekiem małych napadów znamionuje się retrepulsją i występuje u dzieci między 4 a 14 r. ż., najczęściej między 5 a 10. Napad polega na ruchu gałek ocznych i powiek ku górze lub na uniesieniu i odrzuceniu w tył głowy, również na ruchu tułowia wstecz i podniesieniu ramion, tak że chory mógłby upaść na wznak, gdyby nie krótkotrwałość napadu. Ruchy te zwykły występować klonicznie jako drgnienia o rytmie 2-3sek, z czego wynika wolno drgający przebieg ruchu. Najczęściej napad ma charakter szczątkowego mrugnięcia, jakby oczopląsu lub lekkich drgnień głowy czy rąk, ale zawsze zauważyć można retrepulsywny kierunek tego poronnego napadu. Niektórzy do tejże grupy zaliczają napady obsence ze względu na identyczny obraz eeg i skłonność do piknoleptycznej wielokrotności. Trzeciej grupie małych napadów nadano nazwę impulsywnych; we francuskim piśmiennictwie określa się je jako secousses, Lennox nazywa je niesłusznie mioklonicznymi. Chodzi tu o nagłe i bardzo gwałtowne, do rażenia prądem podobne drgnienia całego ciała, szczególnie, pasa barkowego i ramion, rzadziej i nóg; w tym ostatnim wypadku chory pada nagle na ziemię, częściej na twarz, rzadziej do tyłu. Chory natychmiast podnosi się. Jeżeli trzyma coś w ręku, ciska tym przedmiotem, co w retrepulsywnych napadach bywa rzadkością. Napady impulsywne występują pojedynczo lub po 2-5 w krótkich odstępach czasu. Jeżeli u tego samego chorego występują i duże napady, opisane małe mogą uchodzić za zwiastuny lub za aurę motoryczną; czasem uważa się je nie bardzo słusznie za równoważniki dużych napadów. Napady tej trzeciej grupy pojawiają się w wieku między 10 a 22 r. ż., najczęściej w latach 14-17. Występują one tylko wyjątkowo pod postacią piknolepsji. Do rzadkości należy występowanie u tego samego chorego napadów przynależnych do różnych tych trzech grup. Typowa dla każdej grupy symptomatyka, podobnie jak jej bioelektryczny korelat, pozostają w ciągu całego życia nie zmienione, dzięki czemu można z wyglądu napadów odgadnąć, jakiego typu były one w latach dziecięcych i kiedy mniej więcej się rozpoczęły. [hasła pokrewne: , surówki bawełniane, pierścionek zaręczynowy, gabinet ginekologiczny ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: gabinet ginekologiczny pierścionek zaręczynowy surówki bawełniane