Rehabilitacja i jej rodzaje
Rehabilitacja kontuzji oraz prewencja drobnych zwyrodnień

Gruźlica płuc.

Posted in Uncategorized  by admin
February 13th, 2018

Nawet zwolennicy leczenia tuberkulinowego uznają, że nie każda postać gruźlicy płuc nadaje się do tego leczenia. Metody tej stanowczo nie można stosować w ostrych postaciach gruźlicy ani w postaciach wysiękowych, w gruźlicy płuc z jamami, nawet bez gorączki, w ciężkiej gruźlicy jelit. Wybitny upadek sił, zakażenie mieszane, objawiające się wysoką gorączką i innymi objawami toksycznymi, równoczesna cukrzyca, zapalenie kłębków nerkowych, zwyrodnienie mięśnia: sercowego, choroba Basedowa i inne ciężkie choroby organiczne stanowią także przeciwwskazanie do leczenia gruźlicy płuc tuberkuliną. Metodę tuberkulinową stosuje się obecnie tylko w gruźlicy węzłów wnękowych oraz w włóknistych postaciach gruźlicy płucnej i pozapłucnej przebiegających bez gorączki lub z bardzo małą gorączką. Ponieważ są to postaci gruźlicy, które przebiegają przy odpowiednim ogólnym leczeniu łagodnie i ulec mogą nie tylko poprawie, ale i wyleczeniu, przeto trudno właściwie ocenić, jaka rola w ostatecznym wyniku przypada na leczenie tuberkuliną. Natomiast szeroko stosuje się leczenie tuberkuliną w gruźlicy narządu wzroku. Poleca się je także w gośćcu stawowym pochodzenia gruźliczego. Leczenie tuberkuliną w tych chorobach trwa długo. Zasadniczy warunek leczenia tuberkuliną stanowi unikanie wyraźnego odczynu po każdej jej dawce. Jest to metodą alergiczną Sahliego mająca na celu tworzenie ciał odpornościowych bez wywoływania silnych odczynów ogólnych i ogniskowych. Unika się w tej metodzie nie tylko wzniesień gorączkowych i odczynu ogniskowego w postaci zaostrzenia sprawy gruźliczej (zaostrzenie szmeru oddechowego, pojawienie się szmeru oskrzelowego lub rzężeń, zwiększenie ich liczby, przybranie charakteru dźwięcznego itd.), ale za odczyn niepożądany uważa się także obniżenie wagi ciała, przyśpieszenie tętna, pogorszenie stanu podmiotowego w postaci ogólnego osłabienia, utraty łaknienia, bólów w okolicy klatki piersiowej itd., nawet jeżeli tym objawom nie towarzyszy wzrost gorączki. By nie przeoczyć odczynu, wstrzykuje się tuberkulinę w godzinach porannych i mierzy ogólną ciepłotę ciała przynajmniej 3 razy dziennie. Wobec możliwości odczynu późnego, pojawiającego się dopiero po 30-36 godzinach; następną dawkę wstrzykuje się najwcześniej dopiero po dobie licząc od końca odczynu. Zwiększając dawkę rozcieńczenia tuberkuliny wstrzykuje się stopniowo 1, 2, 3 i tak dalej aż do 9 podziałek gramowej strzykawki Pravatza, a następnie 1, 2 itd. podziałki kilkakrotnie silniejszego stężenia tuberkuliny itd. W miarę zwiększania dawek przerwy między wstrzykiwaniami muszą być coraz dłuższe. Jeżeli jakakolwiek dawka wywołała odczyn, to należy przy następnym wstrzykiwaniu w razie słabego odczynu powtórzyć tę samą dawkę, a w razie odczynu znacznego – wstrzyknąć dawkę mniejszą. [więcej w: , Siłownie zewnętrzne, prawo medyczne, biustonosze do karmienia ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: biustonosze do karmienia prawo medyczne Siłownie zewnętrzne