Rehabilitacja i jej rodzaje
Rehabilitacja kontuzji oraz prewencja drobnych zwyrodnień

Posts Tagged ‘odzież dla dzieci’

Typus adversivus. Na 712. chorych

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Typus adversivus. Na 712. chorych Hallen zanotował ten typ napadu 48• razy. W grę tutaj wchodzą czynności statyczne dotyczące położenia ciała: chory. zgina się, skręca głowę lub tułów, w tę samą stronę zwraca również oczy, cza- sem gdy napad trwa dłużej, chory wykonuje ruchy obrotowe dookoła własnej osi ruchy te nie mają charakteru tonicznego. .Aurę opisują chorzy jako .aku- styczną lub optyczną; w tym ostatnim przypadku może chodzić o spostrze- żenia figur geometrycznych lub o zawroty o cechach błędnikowych. W rzad-. kich wypadkach takiej aura stato-acusto-optica może chodzić o• przeżycia w ro- . dzaju dreamy state, przy czym chory odczuwa lęk lub “gniot”. Bardzo często owe ruchy obrotowe zrastają się z treścią przeżyć pomrocznych, przy czym chory może wykonywać ruchy taneczne, biec przed siebie lub dokonywać in- nych zbornych czynności. Przeżycia te pogrążone są już jednak w niepamięci . 3. Typus vocalisatorius sive dysphasicus występował u 712 chorych 57 razy. Chodzi tu o automatyzmy dysfatyczne występujące w okresie aury lub w cza- , sie napadu pomrocznego; chory mruczy coś niezrozumiałego (epilepsie mctr- . mottante dawnych autorów) lub powtarza stereotypowo jedną zgłoskę albo jedno i to sarno zdanie, często w postaci neologizmu. Tutaj zalicza się opisy- wane przez niektórych chorych uczucie utraty zdolności mowy towarzyszące zazwyczaj aurze epigastrycznej. Czasem chodzi o napadową afazję motoryczną lub żargonową, rzadziej posuwającą się aż do afazji sensorycznej. Zjawiska te ustępują doszczętnie z przeminięciem zamroczenia. Opisane crises dysphasiques mogą nieki dy wzbogacać symptomatologię napadów typu oralnego -Iub adwer- sywnego. Napad typu .dysfatycznego .może być poprzedzony aurą słuchową, węchową, czuciową lub lękową. 4. Paroxysmus psychomotoricus purus. Zalicza się tu napady polegające na tym, że chory w. stanie pomrocznym wykonuje automatyczne ruchy kończyną . górną lub dolną, głową czy całym ciałem. Chory ręką może wykonywać ryt- miczne ruchy drapania, miętoszenia, pocierania lub .inne niezrozumiałe czyn- ności. Wstępem do takiego napadu może być stan marzeniowy z doznaniami wzrokowymi, słuchowymi, smakowo-węchowymi lub sensorycznymi. 5. Za osobny typ napadu uznać trzeba stany napadowe omdlenia nazywane syncope temporalis lub fausses absences (Gastaut). Napad polega na nagłej utracie napięcia mięśniowego, wskutek czego chory wśród typowych dla napadu . psychoruchowego zaburzeń wegetatywnych upada. Nie ma tu jednak znamien- . nych dla omdlenia zwiastunów krążeniowych. Napad zaczyna się nagle i nagle . się kończy. Poprzedzony bywa aurą noszącą niekiedy cechy dreamy state. Na- padom tego typu towarzyszy krzywa bioelektryczna typowa dla napadów psy- choruchowych. [hasła pokrewne: , kosmetyki naturalne, olejowanie włosów, odzież dla dzieci ]

Comments Off

Posts Tagged ‘odzież dla dzieci’

Typus adversivus. Na 712. chorych

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Odma opłucna częściowa (Pneumothorax partialis) Od odmy opłucnej wybiórczej odróżnia się odmę opłucną częściową, zwaną także niecałkowitą. Przez to miano rozumie się taką odmę, w której są uciśnięte tylko zdrowe części płuca, a chore pozo- stają nieuciśnięte lub małp uciśnięte. Dzieje się to wtedy, kiedy znaczna część płuca – najczęściej górny płat – jest silnie przyrosła do ściany klatki piersiowej. Zatem, jest to stan odwrotny niż odma opłucna wy- biórcza. W razie stwierdzenia trwale utrzymującej się odmy częściowej należy dopełnień zaniechać li przejść do leczenia gruźlicy innymi meto- dami.
Odma opłucna nienasycona (Pneumothorax insatiabilis) Mianem: “odma opłucna nienasycona” (Burnand) nazywa się taką odmę, która, pomimo zupełnie prawidłowego wykonania, szybko znika, nawet gdy do jamy opłucnej .wprowadza się dużo powietrza dobrze od- prężającego płuco. Zatem nie należą tutaj przypadki, w których po- wietrze mylnie wprowadza się do jamy brzusznej pod przeponę, do oskrzela lub do przestrzeni między opłucną ścienną a ścianą klatki pier- siowej, kiedy powstaje tzw. odma podopłucna (emphysema subpleurale). Odma nienasycona zdarza się rzadko. W Uzdrowisku m. st. Warszawy dla chorób płucnych w Otwocku na materiale .Iiczącym przeszło 2.000 osób spostrzegano (HaLina Poplawska) odmę nienasyconą tylko 25 razy, czyli w 1,25% przypadków, Odróżnia się odmę nienasyconą wczesną (pneumothorax insatia- bilis praecox) i późną (pneumothorax insatiabilis tardus). Do postaci wczesnej zalicza się odmę nienasyconą powstającą podczas, wytwarzania odmy leczniczej oraz w początkowym okresie jej istnienia, do postaci późnej – przypadki powstające dopiero w późniejszych okresach le- czenia odmą. W obu postaciach powietrze, wprowadzone do jamy opłucnej znika szybko, natychmiast lub w kilka dni po zabiegu. Przyczyny szybkiego wsysania się powietrza w przypadkach odmy nienasyconej dotychczas nie wyjaśniono. Rolę czynnika przyczynowego może odgrywać obfite unaczy.aenie opłucnej sprzyjające dobremu wchłanianiu się powietrza z jamy opłucnej, zranienie płuca przy wy- twarzaniu ł lub dopełnianiu odmy z powstaniem lejkowatego otworu, zwróconego szerokim końcem ku powierzchni płuca i, umozliwiającego stale uchodzenie powietrza z jamy oplucnej (Zdzisun, Tomanek) powsta- nie w toku leczenia odmą opłucną nieznacznej przetoki opłucno-płucnej, której nie udaje się wykryć. [patrz też: , integracja sensoryczna, olej do włosów, odzież dla dzieci ]

Comments Off

« Previous Entries