Rehabilitacja i jej rodzaje
Rehabilitacja kontuzji oraz prewencja drobnych zwyrodnień

Posts Tagged ‘surówki bawełniane’

MALY NAPAD PADACZKOWY (PETIT MAL,

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

MAŁY NAPAD PADACZKOWY (PETIT MAL, PAROXYSMUS PARVUS) Fakt, że przybliżyliśmy się do poznania istoty padaczki dzięki badaniom neuro- fizjologicznym nie powinien nam zamykać oczu na doniosłość nozografii klinicznej. Bay (1961) trzymając się klasyfikacji fenomenologicznej Janza wprowadza w róż- nicowaniu różnych odmian małego napadu kryterium wieku, w którym napady się rozpoczynają. Niektóre odmiany małych napadów są związane z wiekiem; mają one tę właściwość, że występują symetrycznie i prowadzą do ruchów w płaszczyźnie ciała. strzałkowej. Między pierwszym miesiącem a 5 r. ż., najczęściej zaś do ukoń- czenia roku, pojawiają się napady propulsywne, trwające oka mgnienie, o cechach błyskawicznego drgnienia (Blitzkrampf), przytaknięcia (Nickkrampf) lub skłonu (Sa-• laamkrampf). Analogiczne do przytaknięcia są drop seizures, dotyczące nóg, tak. iż chory może upaść na twarz, chociaż zazwyczaj zdąży odzyskać równowagę. Napady tej grupy często występują w seriach do 50 i odpowiadają wówczas pojęciu pikrio- lepsji. Druga grupa związanych z wiekiem małych napadów znamionuje się retrepulsją i występuje u dzieci między 4 a 14 r. ż., najczęściej między 5 a 10. Napad polega na ruchu gałek ocznych i powiek ku górze lub na uniesieniu i odrzuceniu w tył głowy, również na ruchu tułowia wstecz i podniesieniu ramion, tak że chory mógłby upaść na wznak, gdyby nie krótkotrwałość napadu. Ruchy te zwykły występować klonicznie jako drgnienia o rytmie 2-3sek, z czego wynika wolno drgający przebieg ruchu. Najczęściej napad ma charakter szczątkowego mrugnięcia, jakby oczopląsu lub lekkich drgnień głowy czy rąk, ale zawsze zauważyć można retrepulsywny kie- runek tego poronnego napadu. Niektórzy do tejże grupy zaliczają napady cbsence ze względu na identyczny obraz eeg i skłonność do piknoleptycznej wielokrotności. Trzeciej grupie małych napadów nadano nazwę impulsywnych; we francuskim piśmiennictwie określa się je jako secousses, Lennox nazywa je niesłusznie mioklo- nicznymi. Chodzi tu o nagłe.ibardzo gwałtowne, do rażenia prądem podobne drgnie- nia całego ciała, szczególnie, pasa barkowego i ramion, rzadziej i nóg; w tym ostat- nim wypadku chory pada nagle na ziemię, częściej na twarz, rzadziej do tyłu. Chory natychmiast podnosi się. Jeżeli trzyma coś w ręku, ciska ty.m przedmiotem, co w retrepulsywnych napadach bywa rzadkością. Napady impulsywne występują pojedynczo lub po 2-5 w krótkich odstępach czasu. Jeżeli u tego samego chorego występują i duże napady, opisane małe mogą uchodzić za zwiastuny lub za aurę mo- toryczną; czasem uważa się je nie bardzo słusznie za równoważniki dużych napadów. Napady tej trzeciej grupy pojawiają się w wieku między 10 a 22 r. ż., najczęściej w latach 14-17. Występują one tylko wyjątkowo pod postacią piknolepsji. Do rzad- kości należy występowanie u tego samego chorego napadów przynależnych do róż- nych tych trzech grup. Typowa dla każdej grupy symptomatyka, podobnie jak jej bioelektryczny korelat, pozostają w ciągu całego życia nie zmienione, dzięki czemu można z wyglądu napadów odgadnąć, jakiego typu były one w latach dziecięcych i kiedy mniej Więcej się rozpoczęły. [hasła pokrewne: , surówki bawełniane, pierścionek zaręczynowy, gabinet ginekologiczny ]

Comments Off

Posts Tagged ‘surówki bawełniane’

MALY NAPAD PADACZKOWY (PETIT MAL,

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

PODZIAŁ HALLENA Przebogata symptomatologia napadów psychoruchowych jest powodem naj- ważniejszym wspomnianego zamieszania terminologicznego. Bamberger i Matt- hes (1959) dokonali czegoś w rodzaju statystyki; doliczyli się oni 41 odmian automatyzmów, 10 różnych napadów wegetatywnych i 17 odmian aury. Nie- jeden autor próbował dlatego uporządkować ten materiał kliniczny. Dość roz- sądny jest podział Hallena (1962) napadów, które należą do jednej klasy dzięki wspólnym krzywym eeg i dzięki zależności od tego samego pod względem . rozwojowym i czynnościowym substratu mózgowego. W klasyfikacji tego autora ł największą grupę (520 na 712 chorych) stanowi tzw. typus oralis. 1. Typus oralis. Nazwa ta ma na celu wyparcie bardzo rozPJowszechnionego terminu Oral-Petit mal, słusznie z wielu stron poddanego krytyce, skoro przez małe napady umówiliśmy się rozumieć tylko napady o cechach absence. W naz- wie tej podkreślono objawy ze strony przewodu pokarmowego górujące w ich obrazie klinicznym. Typ oralny napadu psychoruchowego składa się z części sensorycznej, którą chory częstokroć świadomie przeżywa jako aurę, oraz z części ruchowej, w czasie której przeżywa niedocieczone doznania natury po- mrocznej. Część sensoryczną chory wiąże we wspomnieniach z przeżytego na- padu z przewodem pokarmowym lokalizując doznania w epigastrium, w sferze powonienia i smaku. Ruchowe zjawiska polegają na mlaskaniu, ruchach języka, .. ruchach połykowych, ruchach żucia itd. Napad typu oralnego przebiega zawsze tak samo u tego samego chorego, wykazując coś W rodzaju automatyzmu. Obja- . wom tym towarzyszą zjawiska wegetatywne: zblednięcie lub rumieniec, ślino- tok, poty, czasem zmoczenie się lub oddanie stolca, rzadziej wymioty lub wy- trysk nasienia, ponadto przyspieszenie tętna i oddechu, rozszerzenie źrenic, wzrost ciśnienia krwi itd. Na wstępie lub w zakończeniu napadu pojawia się krótkotrwały stan pomroczny, często o charakterze stanu marzeniowego (dre- amy state). [hasła pokrewne: , dentysta Kraków, indywidualne kalendarze trójdzielne, surówki bawełniane ]

Comments Off

« Previous Entries